Even voorstellenDe aanleg van een spoor 1 tuinspoor; "Het Welsums spoortje"
De aanleg van een eigen tuinspoor zag ik eerlijk gezegd helemaal niet zo zitten. Waarom heel veel werk en kosten op je hals halen voor enkele uren rijplezier per jaar? Ik heb wel wat anders te doen. Nou is dat laatste zeker waar, maar; ik heb de ruimte, dus moest het er toch maar eens van komen. Na lang dubben over de locatie, de constructie en over de te gebruiken materialen, heb ik de knoop door gehakt.
De contouren worden zichtbaar
Op palen.
Heel Amsterdam schijnt te zijn gebouwd op palen. Alleen al onder het Paleis op de Dam, schrik niet; 13650!!! Dus waarom niet mijn tuinspoor? Mede spoorders drukten mij keer op keer op het hart om een dergelijk spoor op heup hoogte aan te brengen. Gemakkelijker tijdens gebruik, want minder bukken en op de knieën. Daar zit wat in. Het ziet er echter, vind ik, niet uit. Zeker geen streling voor het oog. Dus de locatie: niet te dicht bij huis en als het kan uit het zicht. Gelukkig bij mij mogelijk.
Een grondboor en afrasteringspalen waren al in bezit, dus na het uitzetten van het 40 m lange parcours, kon met het boorwerk worden begonnen.
Waterpas.
Met een zelf gefabriceerde super waterpas, bestaande uit 2 colaflessen en een tuinslang, zijn de palen vervolgens op de juiste lengte afgetopt. Aangezien het voor een tuinspoor van het grootste belang is dat deze perfect waterpas ligt, heb ik onder de T-stukken een instelmogelijkheid geconstrueerd. Hierdoor is het eenvoudig mogelijk om, ook na eventuele verzakking, de vereiste hoogten in te regelen.
Hoogte instelling dmv een moer op het M12 draadeind.
Na de aanschaf van de draagbalken en de underlayment platen, kon worden begonnen met het eigenlijke railbed.
Mijn hulp Rutger poseert voor de camera.
Tijdens de broodnodige rustpauze's genieten van de prachtige omgeving.
Op het parallel spoor na, is de 'bedding" gelegd.
Dakleer als railbed.
Ter bescherming van de underlayment tegen vocht en om een railbed met grind nog enigsinds te benaderen, is hierop dakleer met leislag aangebracht. Dit is, om hoogte verschillen te voorkomen, zonder overlap gebrand op het hout. Een bijkomend voordeel van dit vastbranden is dat er geen water tuusen het dakleer en het hout kan komen, waardoor (hoop ik) de levensduur wordt verlengd.
Peco rails.
Mede op aangeven van Henk Bunte (http://www.modelbouwatelier.nl) waarbij zijn rail al 20 jaar in weer en wind in de tuin ligt, heb ik gekozen voor Peco code 200 rail. Dit is in lengten van 1 yard (ca 90 cm) verkrijgbaar als flextrack. Het is dus buigbaar, waardoor het leggen een fluitje van een cent zou moeten zijn. En dat is het dan ook. Echter wel nadat ik een houten mal heb gemaakt met de gewenstste buigstraal van 3 meter. Zonder dit hulpmiddel blijkt het leggen van een mooie regelmatige bocht eigenlijk niet mogelijk.
Maidentrip van mijn Aster Bay S2/6 op de baan op mijn verjaardag
De snelheid spat eraf!
Tja wat wil je; een model van Duitslands en 's werelds snelste stoomloc uit 1907, de K. Bay. Sts.B S2/6 (Königlich Bayerische Staats-Eisenbahnen) Dit record stond met 154 km/h, een kleine 30 jaar! Maar deze snelheden worden niet gehaald op het Welsums spoortje!
Een "Get to gether" op mijn baan
Volg, met dank aan Jan Dalmolen, onderstaande link naar youtube voor een impressie van de GTG die ik heb georganiseerd in juni 2010.
http://www.youtube.com/watch?v=ICqxsp1fsxQ